เช่นเดียวกันกับ สิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่
นกพิราบเชื่อมโยง การกดคันโยก กับรางวัล ได้อย่างรวดเร็ว
แต่ถ้าตั้งเวลาให้ช่อง เปิดอัตโนมัติ ทุกๆ 20 วินาที
นกพิราบจะสงสัยว่า
"ฉันทำอะไรไป ถึงได้สิ่งนี้นะ?"
ถ้าเกิดมันกระพือปีกใน จังหวะเวลาที่ตั้งไว้พอดี
มันจะกระพือต่อไป เพราะเชื่อว่า ที่มันทำนั้น...
มีผลต่อสิ่งที่เกิดขึ้นนั่นเอง
เราเรียกสิ่งนี้ว่า ความเชื่อนกพิราบ
นี่ฉันทำอะไร จึงสมควรได้รับสิ่งนี้
เป็นอย่างไรบ้าง ตั้งแต่เราเจอกัน เมื่อคราวหลังสุด?
- ฉันรู้จักกับคุณด้วยรึ - เราพบกัน ทุกสัปดาห์
ฉัน ดร.เฟลด์ไฮม์
- แล้วคุณเป็นใคร - โนบอดี้
นีโม โนบอดี้
ชื่อนั่นพิลึกมากเลย ว่ามั้ย?
บางครั้งคนเรียกฉันว่า นายคราฟท์
ใครนะ
ค-ร-า-ฟ-ท์
จำอะไรไม่ได้เลย
คำถามแรกคืออะไร ผมถามคุณ
- ฉันไม่รู้ - คุณบอกฉันได้ไหม คุณอายุเท่าไร
ฉันอายุ 34
ฉันเกิดในปี 1975
คุณช่วยดู ที่มือตัวเองได้มั้ย?
ไม่ต้องก็ได้ ถ้าคุณไม่ต้องการ.
ส่องกระจก ตรงหน้าของคุณสิ
ไม่ ฉัน..
นี้ปีอะไรแล้ว?
2009
ฉันอายุ 34
ฉันเกิด 9 กุมภาพันธ์, 1975.
งั้นวันนี้ น่าจะเป็น วันเกิดของคุณสินะ
ฉันอายุ 34
ฉันต้องตื่น !
ฉันต้องตื่นแล้ว
อย่า นีโม. แสงอาทิตย์เป็นอันตราย ต่อตาของฉัน
เฮ้ ที่รัก
อรุณสวัสดิ์ เทพธิดาน้อยๆ ของฉัน
- ได้เวลาไปโรงเรียนแล้ว ตกลงไหม - อืม.
มาเถอะ
เอลิเซ่ ฉันจะพาเด็กไปโรงเรียนนะ
- พอล เบา ๆ หน่อยสิ - ชื่อของผมไม่ใช่ พอล
พอล?
พ่อ ...
พอล อย่าทำให้คุณพ่อตื่นนะ
เอลิเซ่
ฉันคือ จีน.
- นี่ฉันตายแล้วเหรอ - กลับไปเล่นสิ พอล.
- ใครคือ เอลิเซ่ - ฉันไม่รู้จักใคร ที่ชื่อเอลิเซ่เลย
คุณดูเหนื่อยมาก นีโม. คุณจำเป็นต้องพักผ่อน
ฉันจะเปิดโทรทัศน์ให้คุณ
ฉันอยู่ข้างในนะ..
- แสงมันแยงตา - อะไรนะ?
แสงมันแยงตา
นีโม เพื่อนๆ มากันแล้วนะ
สวัสดี นีโม.
คุณกำลังรู้สึกอย่างไรวันนี้?
คุณรู้ไหม ว่าผมเป็นใคร?
เราทุกคนกังวลมากเกี่ยวกับคุณ นีโม
ทุกๆ คนต้องการให้คุณ กลับไปทำงานโดยเร็ว
คุณโนบอดี้
นี่จูเลี่ยน มาร์แชลล์
ถ่ายทอดสด จากโรงพยาบาลนิวยอร์ค
ที่ๆพวกเราจะได้ชม ตอนสุดท้าย ของซีรีย์ "มนุษย์คนสุดท้าย"
คุณโนบอดี้ อายุ 117 ปี และเขายังไม่ได้รับการ เทเลโมไรซ์
หรือได้รับการปลูกถ่าย สเต็มเซลล์ชั้นเลิศ จากหมูที่เข้ากันได้
สดจากช่อง WWB
คุณโนบอดี้ จะเป็นคนสุดท้ายบนโลกนี้ ที่ตายจากความชราภาพ
คุณโนบอดี้.. มนุษย์คนสุดท้าย.
มนุษย์คนสุดท้าย
ตอนนี้ แพทย์
ไม่มีข้อมูลตัวตนของเขา อยู่ในทะเบียนประชาชาติ
ไม่มีอะไรเกี่ยวกับอดีตของเขา
เราไม่รู้ใครคือ คุณโนบอดี้
แม้แต่ตัวเขาเอง ก็ไม่รู้
ความทรงจำของผู้ป่วยรายนี้ สับสนมาก
แต่ก็ไม่แปลกหรอก จากสภาวะความเจ็บป่วย ในระดับนี้
ที่จะทำให้ระลึกถึง ความทรงจำเก่าก่อนได้ถึงรายละเอียดเล็กๆ
ลองสิ่งใหม่กันเถอะ.
ฉันกำลังคิดถึง เทคนิคเก่า
ฉันไม่สามารถสัญญาสิ่งใด.
อาจจะฉุดความทรงจำ กลับมาได้
หรืออาจจะไม่มี อะไรเกิดขึ้น
คุณเต็มใจที่จะลองไหม?
คุณรู้สึกผ่อนคลายมาก
คุณได้ยินเสียงของฉันเท่านั้น.
เปลือกตาของคุณกำลังหนัก
แขนและขาของคุณกำลังหนัก
ฉันจะนับถึงสาม
เมื่อฉันพูดสาม ...
คุณจะนอนหลับ
หนึ่ง
สอง
จำวันที่คุณมาที่นี่
สาม
คุณกำลังนอนหลับ
จำได้แม้จะย้อนไป มากกว่านั้น
เมื่อฉันพูดสาม ...
หนึ่ง ...
สอง ...
สาม ...
ระลึกได้
ฉันจำได้ เมื่อนานมาแล้ว...
นานก่อนที่ฉันจะเกิด..
ฉันวิ่งเล่นไปกับ พวกที่ยังไม่ได้เกิด
เมื่อเรายังไม่เกิด เรารู้ทุกอย่าง
ทุกอย่างที่จะเกิดขึ้น
เมื่อถึงเวลาของคุณ
เทวดาแห่งความหลงลืม จรดนิ้วที่ปากของคุณ
ทิ้งรอยไว้เหนือริมฝีปากบน
มันหมายความว่าคุณ ได้ลืมทุกสิ่ง
แต่เทวดาพลาดฉันไป
จากนั้นคุณต้องค้นหา พ่อและแม่
มันไม่ง่ายที่จะเลือก
สีบลอนด์ และนัยน์ตาสีฟ้า มันคือทั้งหมดที่ฉันขอ
แอนดรู!
มันจะเป็นเรื่องดีที่จะเป็นเพียงเล็กน้อย ที่จะไม่มีคนเดียว
คุณอยู่ที่นี่
เป็นปกติ ที่จะคิดเรื่องมีเด็ก เมื่อถึงอายุช่วงหนึ่ง
อย่างน้อยก็ กับผู้หญิง
- มันเป็นความหมายของชีวิต ... - ฉันยังไม่เสร็จ ที่รัก
มันเป็นความหมายของชีวิต
ไม่ใช่ว่าเราต้องการเด็ก
แต่เราหลับด้วยกัน
มันเป็นประสบการณ์ที่สำคัญ มันเป็นประสบการณ์ที่สำคัญ ใช่
ฉันคิดว่ามันจะช่วยสามีของฉัน ถ้าเรามีเด็ก
เราจะเรียกเขา จอร์ช. ใช่, จอร์ช?
เรามีสุนัข, แต่เขาตาย
ในที่สุด, ฉันเลือกพวกเขาเพราะว่า สุภาพสตรีได้กลิ่นดี ...
และผู้ชายกล่าวว่า ...
ดี, ฉันสามารถบอกคุณได้ว่าเราได้พบ
มันควรจะเป็น คุณเคยได้ยินเรื่องของ ทฤษฎีผีเสื้อขยับปีก
กาลครั้งหนึ่ง มีพ่อและแม่ ...
ที่ชื่อว่า "พ่อ" และ "แม่"
พวกเขาพบทารกน้อยน่ารัก ...
และเรียกว่า "เด็กน้อยน่ารัก"
เด็กเล็กๆเกิดที่นั่น
เขาเกิดในวันนั้น และไม่ได้อีก
พ่อและแม่ของเขาอาศัย อยู่ที่ "เจ็ด"
ทุกอย่างที่คุณเห็นอยู่
เราเห็นมัน
ผมเห็นตาแม่ แต่ฉันไม่สามารถมองเห็นตาของฉัน
ทารกน้อยจะได้เห็นมือของเขา แต่เขาไม่สามารถมองเห็นตัวเอง
ดังนั้น, เขามีอยู่จริงๆไหม?
ฉันมีอยู่จริงๆไหม?
บู
Eenie meenie minie mo
Catch a baby by the toe
If he squeals let him go
Eenie meenie minie mo
My mother told me to pick the very best one
And you are it
แม่มีแปรงสำหรับผมของเธอ และลิปสติคสำหรับริมฝีปากของเธอ
เธอส่งกลิ่นหอม.
พ่อมีนาฬิกาข้อมือ และขนในแขนของเขา
นาฬิกาข้อมือ "ติ๊กต็อก"
ถ้าลูกล้ม แม่ก็ตบมือของเธอ
เธอบอกว่า "Bravo"
Bravo.
ทำไมคือฉัน, และไม่ใช่คนอื่น?
ดังนั้น ความสดชื่นจะเคลื่อนตัวมาในวันพรุ่งนี้
มันจะนำท้องฟ้าสำหรับวันหยุดสุดสัปดาห์
ดังนั้น, เอาบาร์บีคิวเหล่านั้นออก
สวัสดี
ทำไมเราจำอดีต,แต่ไม่ใช่อนาคต?
เมื่อคุณถามแม่, เธอพูด,
"หยุดถามว่าทำไม" หยุดถามว่าทำไม
"มันซับซ้อน" มันซับซ้อน
ใช่
ไม่เป็นไร,ฉัน ฉันนักข่าว
โรงพยาบาลจะไม่อนุญาตให้การสัมภาษณ์ ฉันเพียงแค่ชอบที่จะถามคำถามเล็กน้อยกับคุณ
เพื่อนของฉันเป็นพยาบาลที่นี่ เธอช่วยฉันเข้ามาข้างใน.
มันคือเวลาอะไร?
14:12.
คุณได้สิ่งนั้นที่ไหน?
ฉันยืมมันจากพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัย
แต่มันก็ยังคงทำงาน
ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับคุณ.
ฉัน ... ฉัน ไม่มีใครนาย ..
ผู้ชายซึ่งไม่มีอยู่
คุณจำได้ไหมสิ่งที่โลกเป็นเหมือนก่อน ที่จะเสมือนเป็นอมตะ?
อะไร? Telemorization
ไม่มีที่สิ้นสุดของการต่ออายุของเซลล์
มันเป็นสิ่งที่เหมือน เมื่อมนุษย์เป็นมนุษย์?
มีรถยนต์ที่มีมลพิษอยู่?
เราสูบบุหรี่ เรากินเนื้อสัตว์
เราทำทุกอย่างที่เราสามารถทำได้ ในการเลิกนี้และมันมหัศจรรย์
ส่วนใหญ่ของเวลา ที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ...
เหมือนภาพยนต์ฝรั่งเศส
และเกี่ยวกับเพศ? ก่อนเรื่องเพศกลายเป็นสิ่งล้าสมัย?
ช่างเรา
ทุกคนก็มักจะคาดคั้น
เราตกหลุมรัก
มันคือเวลาอะไร
สิ่งที่มี ก่อนที่บิ๊กแบง?
ดี,คุณเห็น,
ไม่มีก่อนเพราะ ก่อนที่บิ๊กแบง,
เวลาที่ไม่ได้อยู่...
เวลาที่เป็นผลมาจากการขยายตัว ของจักรวาลเอง,
แต่สิ่งที่จะเกิดขึ้นเมื่อ ที่จักรวาลได้เสร็จสิ้นการขยายตัว...
และการเคลื่อนไหวจะกลับ?
สิ่งที่จะเป็นธรรมชาติของการเวลาหรือ?
หากทฤษฎีสตริงทีถูกต้อง,
จักรวาลมี เก้ามิติอวกาศ,
และเป็นหนึ่งในมิติกาลเวลา.
ตอนนี้เราสามารถจินตนาการว่า ในการเริ่มต้น,
ทุกมิติ ถูกบิดเข้าด้วยกัน...
และในระหว่างที่บิ๊กแบง, และสามมิติอวกาศ,
คนเรารู้ว่าเป็นความสูง, ความกว้างและความลึก,
และมิติชั่วขณะหนึ่ง สิ่งที่เรารู้ว่าเป็นเวลา,ที่ถูกนำไปใช้
อีกหกยังคงเล็กจิ๋ว, แผลขึ้นมาด้วยกัน.
ตอนนี้,ถ้าเราอยู่ในจักรวาล ของขนาดแผล,
แล้วเราจะแยกแยะระหว่าง ...
ภาพลวงตาและความเป็นจริง?
เวลาที่เรารู้ว่ามันคือ มิติที่เราได้สัมผัส ...
เฉพาะในทิศทางเดียว.
แต่ถ้าหนึ่งในมิติเชิงพื้นที่ เพิ่มเติมไม่ได้,
แต่ชั่วคราว?
ถ้าคุณผสม มันบดและซอส,
คุณไม่สามารถแยกได้ ในภายหลัง. มันตลอดไป.
ควันออกมาจากบุหรี่ของพ่อ,
แต่มันไม่เคยย้อนกลับไป.
เราไม่สามารถกลับไปได้.
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมมันถึงยากที่จะเลือก.
คุณจะต้องให้ทางเลือกที่เหมาะสม.
ตราบใดที่คุณไม่เลือก ทุกสิ่งทุกอย่างยังคงเป็นไปได้.
- สวัสดี นีโม. - สวัสดี แอนนา
- สวัสดี นีโม. - สวัสดี อิลิส
- สวัสดี นีโม. - สวัสดี จีน
เท่าที่แอนนาและนีโม่ ยินยอมร่วมกันในสมรสศักดิ์สิทธิ์
และมีพยานเดียวกัน ก่อนที่พระเจ้า และสถานที่นี้.
เท่าที่เอลีสและนีโม่ ยินยอมร่วมกันในสมรสศักดิ์สิทธิ์ ...
จีนและนีโมได้เข้าร่วมพวกเขา ...
ผมขอประกาศว่าพวกเขา เป็นสามีและภรรยากัน ...
ผู้ที่พระเจ้าได้เข้าร่วมกัน ไม่มีใครสามารถแยก ...
พ่อบอกว่าคุณสามารถคาดการณ์ได้ว่า ดาวอังคารจะอยู่ในท้องฟ้า
แม้ใน 100 ปี
แต่สิ่งที่ตลกคือ
พ่อไม่ทราบ สิ่งที่จะเกิดขึ้นกับเขา ...
สองนาทีต่อจากนี้.
แม่!
เป็นไปไม่ได้, ไม่มีใครรู้ในอนาคต.
นั้นคือผม,ผมจำได้ว่ามัน.
คุณจำอดีต ไม่ใช่อนาคต
เชื่อผมสิ ที่ฉันสามารถ
บางครั้งสิ่งที่เกิดขึ้น และผมรู้สึกว่า มันเคยเกิดขึ้นมาก่อน
โอเค นั่นคือเดจาวู
มันเกิดขึ้นกับทุกคนตลอดเวลา
ไม่ ! มันเป็นเพราะเทวดาของการให้อภัย !
พวกเขาไม่ได้วางนิ้วมือของพวกเขาในฉัน
เร็วเข้า !
จับมัน ! จับไว้ !
หนึ่ง , สอง . . . . . . .
ถ้าคุณ ไม่มีใคร ได้รับอนุญาต ให้ตายตามธรรมชาติ ?
ควรมีอยู่ของเขาเทียมเป็นเวลานาน ? ให้ลงคะแนนของคุณตอนนี้ !
กด X สำหรับการประดิษฐ์
กด 0 เพื่อปล่อยให้ธรรมชาติใช้หลักสูตร
เราจะกลับมาหลังจากนี้
คุณก็สามารถใช้เวลาวันหยุด ที่หุบเขาบนดาวอังคาร
จองก่อน ประหยัด 16,000 ยูนิต
โอเค แอนนา ไปกันเถอะ
จากพ่อกับแม่ก็จูบกันตลอดทั้งวัน
นีโม่ลูกเตรียมใจไว้รึยัง
ลูกจะไปกับแม่มั้ย หรือลูกจะอยู่กับพ่อ
นีโม่!
ฉันขอโทษ ฉันไม่เข้าใจ
คุณอยู่กับพ่อ หรือไปกับแม่ของคุณ
พ่อ นีเป็นความผิดผมหรอ -ไม่ใช่แน่นอน
นี่เป็นความผิดของพ่อ
ผมสามารถ ให้ข้อเสนอที่ดี กับประเภทของเชือกร้องเท้า
ข้อเสนอที่ดีมาก
จำ
นีโม่
ตื่นได้แล้วจ้ะ ลูกรัก
ให้เดานะ ลูกกำลังจะไปโรงเรียนสาย
นีโม่ แม่เอง
แม่เดาว่าลูกยังทำการบ้านไม่เสร็จ
รีบทำให้เสร็จซะ
แม่เชิญใครบางคนมาทานอาหารเย็น
แม่หวังว่าลูกจะหุบปาก
- ทริปเป็นยังไง? - ก็ดี
คุณพอจะเห็นอพาร์ทเมนท์ดีๆบ้างมั้ย อืม ผมพอจะเห็นอยู่บ้าง
นีโม่ อย่าจองคนอื่นแบบนั้น
ไม่เป็นไร ไม่ใช่ปัญหา
เขามีพรสวรรค์ที่ทำให้คนอื่นอึดอัด
ไม่เป็นไร
มันเกิดขึ้นในวันเสาร์
คุณนั่งอยู่หลังพวงมาลัยรถของคุณ
คุณกำลังผิวปาก
คุณไม่เห็นทางแยก
ทันใดนั้น รถไฟจะปรากฏขึ้นทางซ้ายมือคุณ
และคุณจะถูกบด
มันไม่ตลกนะ
นีโม่คิดว่าเขาทำนายอนาคตได้
ผมทำได้ ผมทำนายการเกิดอุบัติเหตุของพ่อ
ใช่ แม่เคยสงสัยว่า ถ้าลูกไม่ใช่หนึ่ง ที่เอาเบรกคมือออก
ไม่ใครทำนายอนาคตได้ ไม่มีใครรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
ผมทำได้
ดี ถ้าลูกทำได้ ลูกก็ควรจะรู้ ว่าลูกจะได้รับสิ่งนั้น
ผมรู้ว่าแม่จะพูดแบบนั้น
ภูมิใจอย่างนั้นหรอ
ทำไมลูกถึงทำลายระบบทุกอย่าง
ลูกคิดมั้ยว่าแม่มีสิทธิที่จะมีชีวิตอยู่
ลูกควรจะอยู่กับพ่อ ถ้าลูกต้องการ
ทุกคน
ฉันอยากที่จะแนะนำ นักเรียนใหม่ ในชั้นเรียนของเรา
เธอชื่อแอนนา
นั่งที่จ้ะ
เอาหละ เปิดหน้า 215
เมื่อคืนได้อ่านหนังสือกันมั้ย
เรากำลังจะพูดเกี่ยวกับโซนภูมิอากาศและพืช
และองค์ประกอบของสภาพอากาศ ที่มีส่วนร่วมในแต่ละโซน
มีองค์ประกอบห้าแบบอย่างที่เรารู้กัน
ความดันบรรยากาศ
เธอจะว่ายน้ำไหม?
- มาสิ น่าว่ายจะตาย - ไม่ ฉัน..
มาว่ายกับพวกเราเถอะ เพื่อนฉันเอง มาเถอะ
พวกเขางี่เง่า
และฉันไม่ว่ายน้ำ กับพวกงี่เง่า
ปัญญาอ่อน
อะไรกันนะ ที่มาทำให้ฉันพูดว่า "ฉันไม่ว่ายน้ำ กับพวกงี่เง่า"?
แอนนา.
นีโม.
ใช่
เธอเป็นไงบ้าง?
ฉันสบายดี
เธอล่ะ
ใช่, สบายดี
นี่ลูกของเธอเหรอ?
ใช่
งั้น ไว้ค่อยเจอกันนะ
ใช่,อืม
ไว้ค่อยเจอกัน
อะไรกันนะ ที่มาทำให้ฉันพูดว่า "ฉันไม่ว่ายน้ำ กับพวกงี่เง่า"?
เธอจะว่ายน้ำไหม?
- มาสิ น่าว่ายจะตาย - ไม่ ฉัน...
ฉันว่ายน้ำไม่เป็น
อะไรนะ?
ฉันไม่รู้วิธีการว่ายน้ำ
นั้นแหล่ะ
อย่าบอกใครนะ
เฮ้, เธอจะไม่ไปว่ายน้ำหรอ?
ไม่ล่ะ ฉันประจำเดือนมา ฉันจะอยู่ตรงนี้แหละ
นีโม จะอยู่เป็นเพื่อนให้
โอเค
ที่รัก? ฉัน.... ฉันต้องการ จะแนะนำเธอกับใครบางคน
เธอได้พบกับแฮรี่ เฮ้
และนี่คือลูกสาวของเขา, แอนนา แอนนา, นี้คือ นีโม
ทำไมไม่จับมือกันล่ะ?
งานเป็นอย่างไรวันนี้?
ฮึ, ฉันไม่เชื่อว่าพวกเขา
ฉันสงสัย อายุพวกเขา
พวกเขาคงหลับนอนด้วยกันแล้ว?
ฉันไม่รู้
ฉันหวังว่าพวกเขาจะใช้ถุงยางอนามัย
ฉันไม่ต้องการที่จะจบลง ด้วยน้องชายคนเล็ก
ฉันอยากจะตาย
แม่ใช้ยาคุมรึเปล่า?
ฉันไม่รู้สิ
เราน่าจะแอบใส่มัน ในกาแฟยามเช้าของเธอนะ
มันเหมือนฮอร์โมนของเธอ ได้ไปที่หัวของเธอ.
บางครั้งฉันสามารถเห็นอนาคต
มันไม่ได้สนุกนักหรอก กับการรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
คุณยังอยู่ที่นี่
ฉันหลับไปเหรอ?
บางครั้งฉันนอนไม่หลับ
ฉันคิดว่า ...
ฉันคิดว่ามัน เป็นอย่างไร
มันคือทั้งหมดที่ฉันมีเหลืออยู่.
คุณเห็นอะไร เมื่อคุณมองดูฉัน?
ชายชราขี้หงุดหงิด ผู้ไม่ยอมตอบคำถาม?
ใครทำทุกอย่างขึ้นมา?
ใครที่มัวแต่ยุ่ง กับการเตรียมอาหารให้เขา?
ตอนนี้ซึ่งไม่ใช่ฉัน ...
ฉัน ...
ฉันสวมกางเกงขาสั้น.
ฉันอายุ 9 ปี.
ฉันสามารถวิ่งได้เร็วกว่ารถไฟ.
ฉันไม่สามารถรู้สึกน่าอนาถ ของฉันอีกต่อไป.
ฉันอายุ 15.
และฉันกำลังมีความรัก
ฉันมีความรัก
นีโม?
เขาไม่ได้กำลังหลับในการเรียนนะ?
ไม่ ฉันแค่มองมา แล้วเขาก็ไม่อยู่แล้ว
- แอนนา เห็นพี่ชายของเธอไหม? - เขาไม่ใช่พี่ชายของฉัน
โฮ่ อยู่นี่เอง หลับดีไหม?
- นั่นใคร? - ฉันเอง
ผมเองครับ พ่อ
นีโม
ลูกชายของพ่อ
แน่นอน ลูกชาย
- เธอไปไหนมา? - ร้านค้าครับ พ่อ
ผมทำงานที่ร้านค้า หลังเลิกเรียน
เธอรู้มั้ย เด็กอย่างเธอ ไม่ควรจะออกไปทำงาน
พ่ออยู่คนเดียวได้ เธอรู้นี่ พ่อช่วยเหลือตัวเองได้
ไม่มีปัญหาครับ พ่อ
ผมชอบที่จะอยู่บ้าน
มีการ์ดจากแม่ของเธออยู่ในตู้จดหมาย
เธอยังไม่ได้อ่านมันเหรอ ผมรู้แล้ว ผมจะอ่านมันทีหลัง
เธออยากจะไปหาเธอมั๊ย
ผมไม่เจอเธอมา 7 ปีแล้ว
ถ้าเธออยากเจอจริงๆ เธอคงหาผมได้ไม่ยาก
ผมมีทุกสิ่งที่ต้องการแล้วครับ พ่อ
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
หลังจากสามเดือน
หกวัน ของการเดินทาง
กระสวยมุ่งหน้าไปยัง...
ตรงไปยัง แคนเซอร์เนบิวลา
ไปตามดาวยูเรนัส
ดวงจันทร์ทั้งห้าของมัน
สุดท้าย มาถึงดาวอังคารและฐานบนดาว
เทียบยาน
คอมพิวเตอร์ดูแลระบบการจำศีลของผู้โดยสาร
อิลิซ.
ชั้นไม่ได้บ้านะ
มาเถอะ มันไม่ได้เลวร้ายนัก
มันไม่ได้หมายถึงอย่างที่พูดหรอก
ไปกันเถอะ นีโม
ว่าไงนะ? เราไปกันเถอะ เค้าน่าเบื่อ
You'll drown.
รู้จักชื่อผมได้ยังไง เราเรียนที่เดียวกัน
เธอไม่เคยจำชั้นได้เลย เธอไม่เคยสนใจใคร
เธอมีแฟนรึเปล่า
อะไรนะ เป็นเกย์รึไง ทำไมไม่มีแฟนล่ะ
ฉันไม่รู้
ผม ผมไม่อยากมี
เล่าเรื่องเธอให้ฟังหน่อย
เธอเคยฉี่ราดกางเกง ทุกคนรู้ว่าเธอเป็นเด็กประหลาด
เธอมักจะอยู่ตัวคนเดียว
พูดสิ
พูดอะไรก็ได้
แรงดึงดูดบนดวงจันทร์เท่ากับ 0.38
นั่นน้อยกว่า บนโลก 3 เท่า
พื้นผิวปกคลุมด้วยฝุ่นไอรอนออกไซด์
เธอนี่มันเหลือเชื่อ
ยกมือขึ้น พูด สาบาน - ทำไม?
สัญญา ถ้าชั้นตาย เธอจะพาเถ้ากระดูกชั้นไปดาวอังคาร
การเดินทางไปดาวอังคาร คงใช้เวลา6-8เดือน
พูดสาบาน
ผมสาบาน
เราเคยเป็นเพื่อนบ้านกัน ตอนยังเด็ก
เธอคือ อิลิซ
เธอจำได้?
อิลิซ.
ผมมีความรู้สึก เหมือนเคยเจอกัน หรือบางอย่าง
ใช่ นั่นเรียกว่าเดจาวู
และบางอย่างในดวงตานั่น ออกมาจากความทรงจำ
ไม่ นั่นไม่ใช่
ชีวิตอื่นหรือ
ยังไงก็แล้วแต่
ชั้นจำได้
เราไม่ควร..
นายไม่รู้จักบั้น ชั้นไม่ใช่คนดีนักหรอก
ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ
อิลิซ รอก่อน ผมจะโทรหา
เธอไม่มีเบอร์ชั้น
จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเราตกอยู่ในความรัก
มันเป็นผลจากการถูกกระตุ้น
สมองส่วนในปลดปล่อยสารเอนโดนฟิน
แต่จากผู้หญิงหรือผู้ชายล่ะ
ที่เป็นฝ่ายปล่อยสาร
นั่นสอดคล้องกับสัญญาณ ทางพันธุกรรมอย่างงั้นหรือ
หรือเป็นคนสมบัติทางฟิสิกส์ นั่นเป็นสิ่งที่เรารับรู้
ดวงตาของแม่
กลิ่นกระตุ้น ความทรงจำแสนสุข
ความรัก ... ส่วนหนึ่งของแผน
สงครามอันยิ่งใหญ่ระหว่าง การสืบพันธ์สองแบบ
แบคทีเรียและไวรัส เป็นพวกสองเพศ
การแตกตัวของเซล
พวกมันกลายพันธ์และพัฒนาตัว มากกว่าที่พวกเราทำได้
เพื่อต่อสู้กับสิ่งเหล่านี้ พวกเราสร้างอาวุธขึ้นมา
เซ้กซ์
สองคนผสานยีนส์
สุ่มไพ่ และสร้างมนุษย์ ซึ่งมีภูมิคุ้มกันไวรัส
ที่แตกต่างจากเขาหรือเธอ
ตอนนี้ เรายังไม่รู้ถึงการมีส่วนร่วม ของสงครามของการสืบพันธ์
เอาละทุกคน วันนี้พอก่อน
เป็นไงบ้าง
อยากรู้ความจริงเหรอ
ใช่ นั่นดีมาก มันยอดมากจริงๆ
ไง ที่รัก ผมสายหน่อยนึง
ไม่มีปัญหา ไม่ต้องห่วง
ผมรักคุณ ชั้นรักคุณมากกว่า
ผมมากกว่า ชั้นมากกว่า
โอเค ขี้โกง
เอาละ แล้วเจอกัน
ปกติผมชอบปลา
ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่ง พวกมันจะชอบผมขึ้นมา
คุณรู้สึกผ่อนคลาย
หนังตาของคุณเริ่มหนัก
นึกสิ
นีโม
บ้าจริง
แอนนา
พวกเรามีธุระที่ต้องรีบไปทำ เราจะกลับมาภายใน1ชม.
แอนนา หาอะไรคลุมซะ จะโดนแดดเผา
ชั้นต้องการเธอ
ชั้นต้องการเธอเหมือนกัน
ตลอดไป
ไม่ว่าอะไรจะเกิด
ไม่อาจมีชีวิตหากไม่มีเธอ
ไม่มีชีวิตถ้าไม่มีเธอ
เธอเหมือนลูกชายชั้นมาก
ผมเป็นลูกชายของพ่อ
ลูกชายชั้นสูงกว่าเธอ
อิลิซ
ใครบางคนกำลังเข้ามา
ถ้าอย่างน้อย ขยับนิ้วได้
หรือดวงตา
คุณคิดว่าเค้าจะได้ยินเรามั๊ย
มีปฏิกิริยาตอบสนองอะไรบ้าง
ผมไม่รู้ แต่
ผมรู้สึกว่าผมทำได้
ใครน่ะ
ผมมาทำอะไรที่นี่
ถ้าคุณได้ยินผม ขยับนิ้วของคุณ
ผมอยากออกไปจากที่นี่
อยากย้อนกลับไป ก่อนจะเกิดเหตุ
ผมเชื่อในสิ่งเดียว
เชื่อว่าหาเราพูดว่า ผมรักคุณ กับคนที่เรารัก
ผมรักคุณ
นีโม ...เราไม่อาจ
ชั้นรักสเตฟาโน
อะไรนะ
เธอเห็นเค้าแล้วนี่ในงานปาร์ตี้กับชั้น
เค้าไม่รักชั้น
แต่..
ชั้นก็ยังรักเค้า
ชั้นควบคุมตัวเองไม่ได้
ชั้นรักเค้า
ชั้นเสียใจ
พ่อ ผมจะแต่งงาน
โอ้
ใครคือสาวน้อยโชคดีคนนั้น
ไม่ ไม่ใชอย่างนั้น
ผมจะแต่งงานกับผู้หญิง คนแรกที่เต้นกับผมคืนนี้
ขอบคุณ นีโม
นีโม
เมื่อวันนั้นมาถึง ผมจะตัดสินใจ ในสิ่งที่โง่ๆมากมาย
อย่างแรก ผมจะไม่ปล่อย ให้เกิดโอกาสอีกครั้ง
สอง ผมจะแต่งงานกับผู้หญิง ที่ซ้อนมอเตอร์ไซค์กับผม
สาม ผมจะรวย
สี่ ผมจะมีบ้าน
บ้านหลังใหญ่
ทาสีเหลือง มีสวน
ลูกๆสองคน พอลกับมิเชล
ห้า ผมมีรถเปิดประทุน รถเปิดประทุนสีแดง
และสระว่ายน้ำ ผมจะหัดว่ายน้ำ
หก ผมจะไม่หยุด กระทั่งผมบรรลุเป้าหมาย
พ่อ
พอล อย่าปลุกพ่อสิ
อิลิซ
ชั้นเอง จีน
ใครคือ อิลิซ
ผมไม่เคยรู้จักคนชื่อ อิลิซ
กลับไปเล่น พอล
นีโม ชั้นสำคัญสำหรับคุณรึเปล่า
ชั้นเพียง
ชั้นอยากจะถามคุณเรื่องเดียว
คุณทำมันเพื่ออะไร
ชั้นพบมันบนโต๊ะข้างเตียง
เมื่อเวลามาถึง เมื่อทุกสิ่งดูแคบลง
เกิดทางเลือก ผมทำได้แค่เดินหน้าต่อ
ผมรู้จักตัวผมเอง เหมือนรู้จักหลังมือตัวเอง
ผมสามารถทำนายได้
ทำนายทุกสิ่งได้
ชีวิตของผมถูกฝังคอนกรีต กับถุงลมนิรภัย เข็มขัด
ผมควบคุมทุกสิ่ง
ผมทำทุกอย่างเพื่อมาถึงจุดนี้
ผมเบื่อโคตร
สิ่งที่ยากคือรู้ว่าผมยังมีชีวิต
มันเป็นลายมือของผม
ผมจำไม่ได้เลย
จีน?
เธอพูดว่าอะไร?
ฉันมีความฝันที่แปลก
ดี ก็เป็นสิ่งสำคัญสำหรับเธอที่จะเข้าใจ
ในสิ่งต่างๆชีวิตไม่กลายเป็นจริงเสมอ ...
ในขณะที่เราวางแผนไว้
แฮร์รี่และแม่คิดว่า ...
ชีวิตไม่ใช่สิ่งที่เราทุกคนคิดว่ามันจะ
แม่กำลังคุยอะไรกัน?
ผมไม่เข้าใจ
แอนนารู้แล้ว
แฮร์รี่และแม่กำลังจะแยกจากกัน
อะไร?
ทำไม?
คุณไม่มีสิทธ์! ได้โปรด, เธอเล่นส่วนของเธอ!
ฉันไม่รู้อะไรกำลังดำเนินต่อไป ระหว่างเธอสองคน
และฉันไม่ต้องการรู้. มันเจ็บ
เธอพี่ชายและน้องสาวเพื่อเห็นแก่พระเจ้า เราไม่ได้เป็นพี่ชายและน้องสาว!
เธอรู้!
และเธอไม่ได้บอกฉัน
เธอจะไปที่ไหน?
นิวยอร์ก
ในสิบวัน
พ่อของฉันค้นพบงานที่นั่น
รอฉันนะ ใกล้กับประภาคาร...
ทุกๆวันอาทิตย์, โอเค?
จนกว่าเราจะพบกันอีก
สำหรับชีวิต, โอเค?
มันยังไม่จบ
เธอเป็นคนแรก และคนสุดท้าย ที่ฉันรัก
สิบวัน
นั่นเท่ากับ...
1 หมื่น 4 พัน...
400 นาที
ฉันหวังให้ทุกสิ่ง หยุดลงตอนนี้
สิ่งต่างๆจะอยู่อย่างนี้ตลอดไป.
พวกเขาบอกว่าถ้าคุณ ชะลอการหายใจของคุณ ...
เวลาจะช้าลง
ฮินดูก็พูดอย่างนั้น.
ต้องจำกลิ่นของทุกๆส่วน ของร่างกายของเธอ
เราจะพบใกล้ประภาคาร
ฉันรักเธอ
แอนนา!
แอนนา ...
เธอสามารถได้ยินฉันไหม?
เราต้องมองไปในอนาคต
มันจะเป็นที่ดีที่จะย้ายบ้าน
มีชีวิตใหม่
เราจะมีสระว่ายน้ำ?
เธอเกลียดน้ำ เธอไม่ได้แม้กระทั่งว่ายน้ำ
แม่ไม่เคยรู้สิ่งที่ลูกต้องการ แม่รู้สิ่งที่ผมไม่ต้องการ?
ดังนั้นบอกแม่ ว่ามันคืออะไรที่ลูกไม่ต้องการ?
ผมไม่ต้องการเหมือนแม่
ผมรักสระว่ายน้ำเสมอ
เมื่อผมโตขึ้นผมจะมีสระว่ายน้ำ
แอนนา
ฉันรู้สึกเหมือนฉันจะเห็นเธอ ในทุกๆมุมถนน
บางครั้งฉันบอกตัวเอง ...
บางทีเธออาจจะอาศัยอยู่ใน เมืองเดียวกันที่ฉันทำ
และฉันไม่รู้ว่าที่ไหน.
บางทีเธออยู่ที่นี่, ใกล้มาก
นีโม, เธอได้ยินเสียงของฉันไหม?
แอนนา!
หลังจาก 90 วันคอมพิวเตอร์ออนบอร์ด
ยังคงบำรุงรักษาเมแทบอลิซึมของผู้โดยสาร
ที่ระดับของกบ ที่อยู่อย่างสันโดษ
เขาถูกหลงเสน่ห์เสมอ โดยความเป็นจริง ...
กบที่แน่ใจนั้นสามารถใช้เวลาใน ฤดูหนาวเย็นอย่างสมบูรณ์.
และเมื่อฤดูใบไม้ผลิมาจุลภาค
พวกเขาละลายน้ำแข็งและเริ่มต้นชีวิตอีกครั้ง
คอมพิวเตอร์ออนบอร์ดแสดง ...
"ตอนจบของการอยู่อย่างสันโดษ".
มาถึงดาวอังคาร
เราหวังว่าคุณมีความฝัน ที่น่าพอใจและสดชื่นอีกครั้ง
โปรดทิ้งสูทการหลับของคุณในห้องนอนเล็กๆ ภาพเคลื่อนไหวที่หยุดของคุณชั่วคราว ...
และนำคุณไปยังโถงต้อนรับ
คุณจะถูกนำไปยังห้องพักผ่อน
เพื่อเตรียมตัวท่องดาวอังคาร
อาจจะเป็นเรื่องแย่ที่สุด ที่จะอยู่บนดาวอังคาร
ถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้นที่นี่
กาลเวลาเหมือนจะถูกแย่งชิง และความว่างเปล่า
มันเหมือนว่ามีเรื่องต้องทำมากมาย
ผมหวังว่าจะนำมามากพอ
กลางวัน
มันเป็นเวลากลางวัน
พระอาทิตย์ด้านนอก
แสงอาทิตย์อบอุ่น กว่าด้านซ้าย
เธอคนที่แตกต่าง จากคนเมื่อเช้า
น้ำหอมไม่เหมือนกัน
มืออ่อนนุ่ม
อิลิซ
นั่น อิลิซ
เรา... เราไม่ควร
ชั้นรักสเตฟาโน่ ชู่ส์...
ไม่ต้องพูดอะไร
คุณเป็นคนเดียวที่ผมรัก
คุณเชื่อผมได้เรื่องดาวอังคาร
ผมสัญญา
คุณอยากจะออกไปเดิน หรือทำอย่างอื่นบ้างมั๊ย
ชั้นไม่อยากจะทำอะไรเลย
ไม่มีเลย
ชั้นหวาดกลัว ไม่หรอก
คุณไม่ได้เป็นอย่างนั้น ชั้นไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกแล้ว
คิดดูสิ คุณมีลูกๆที่น่ารัก
ไม่ต้องพูดให้ชั้นรู้สึกดีหรอก ชั้นรู้สึกผิด
เกิดอีกไรขึ้นกับชั้น
เกิดอะไรขึ้น
คุณแม่ล่ะคะ
แม่เค้าเหนื่อยน่ะลูกรัก แม่เค้าหลับอยู่
แม่เหนื่อยตลอดเลย ใช่แล้วละ แม่เหนื่อยมาก
คุณแม่เศร้า?
ใช่แล้วละ แม่เค้าขึ้นๆลงๆ
ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคุณเลย
แต่ถ้าครั้งต่อไปที่แม่ปรอทแตกละก็
ฉันจะไปอยู่ที่อื่น
เอาละ ใครมีเรื่องตลก
ไม่มีเลยเหริ
พ่อมี
อะไรเอ่ย ขนาดเล็ก สีเขียว ขึ้นและลง
ถั่วในลิฟท์
ไม่สนุกเลย มุกคนแก่
ลูกโอเคมั๊ย
แน่นอน ถึงแม่จะไม่โอเค ไม่ได้แปลว่าผมจะไม่โอเค
ชั้นทนไม่ไหวแล้ว
เสียงนั่น บอกพวกเค้าให้เบาหน่อย
แต่นั่นวันเกิดของ จอยซ์นะ
ชั้นเป็นแม่ประเภทไหนกันเนี่ย
ชั้นต้องลุกขึ้น
เธอรู้สึกดีมั๊ย แน่นอน
ชั้นบอกอะไรเธอสักอย่างได้มั๊ย
คุณไม่ได้รับอนุญาตให้ปาร์ตี้ และมีช่วงเวลาที่ดี
มันไม่ได้ทำงานแบบนั้น
- ผมรู้ ... - คุณรู้อะไร เทส
คุณดูสวยมาก.
สวย, สวย, สวย ...
แต่เพื่อนไม่เต้นแล้ว ...
แล้วแม่จะดูแลสถานการณ์
เต้น!
คุณ, ตรงนั้น!
โอ้ โอ้ ! มันทำให้ฉันเหมือน ...
เหมือนหมา!
ตอนนี้ เตรียมตัวให้พร้อมนะ 1 ... 2 ... 3!
มันเป็นวันที่ดี
ที่สุดในเวลานาน
ได้เลย
- พร้อมหรือยัง? - บายค่ะ, พ่อ
บาย บาย
- สนุก - บายค่ะ, พ่อ
บาย บาย!
ฉันกำลังจะไป!
ฉันกำลังจะไป! ฉันกำลังจะไป!
ทุกอย่างจะต้องโอเค
มันจะไม่เป็นไร. มาสิ
คุณรักฉัน ?
ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ
จะมีชีวิตอยู่ไม่ได้โดยไม่มีคุณ
ไปช้าๆ
ฉันต้องทำตัวให้ชิน
ฉันคุยกับคุณเยอะแยะตอนคุณไม่อยู่ มันแปลกมาก...
ที่คุยกับคุณเป็นจริงเป็นจังเลย
ขอเวลาฉันหน่อย นีโม
ตอนที่เราแยกกัน ตอนอายุ 15
ฉันพูดว่า ฉันจะไม่รักใครอีกต่อไป
ตลอดกาล
ฉันไม่ควรที่จะยึดติด
ฉันไม่ควรที่จะเห็นคุณในทุกๆที่
ฉันไม่ควรมีอะไรให้ตัวเอง
ฉันตัดสินใจว่า ฉันควรแสร้งทำเป็นร่าเริง
และนี่คือสิ่งที่ฉันรอคอย
ตลอดมา...
ละทิ้งชีวิตที่เป็นไปได้ทั้งหมด เพื่อสำหรับ...
คุณคนเดียว
แต่ฉันไม่ชินอีกต่อไปแล้ว
รู้มั้ย...ความรัก...ที่ฉันหมายถึง
ฉันกลัวว่าจะต้องเสียคุณไปอีกครั้ง
ฉันกลัวที่จะต้องทำ โดยไม่มีคุณอีกครั้ง...
ฉัน...
ฉันกลัวสิ่งนั้นมาก
เราต้องใช้เวลาสักหน่อย
แล้วเมื่อไหร่ฉันจะได้พบคุณอีกครั้ง?
โทรหาฉันที่หมายเลขนี้...
อีกสองวัน...
ฉันจะไปพบคุณที่ประภาคาร
คุณรู้ไหมทำไมฉันเสียแอนนาไป?
เพราะว่าสองเดือนก่อนหน้านี้...
คนตกงานชาวบราซิล ต้มไข่...
ความร้อนได้สร้างสภาพอากาศเล็กๆขึ้นในห้อง...
ความแตกต่างของอุณหภูมิเพียงเล็กน้อย
และฝนตกหนัก สองเดือนถัดมา ที่อีกฝากของโลก...
ชาวบราซิลคนนั้นต้มไข่ แทนที่จะทำงาน...
เขาคงตกงานจากโรงงานเสื้อผ้า...
เพราะว่าหกเดือนก่อนหน้านั้น...
ฉันได้เปรียบเทียบราคาของยีนส์...
และเลือกตัวที่มันถูกกว่า
ดั่งคำสุภาษิตจีนที่ว่า...
"หนึ่งเกล็ดหิมะก็งอใบไผ่ได้"
ผู้ผลิตยีนส์ได้ย้ายไปยังประเทศอื่นแล้ว
ฉันสูญเสียทุกร่องรอยของแอนนา
ฉันรอคอยเธอ...
ทุกวัน
แอนนา
นีโม
มันกลับมาแล้ว
ความกลัวได้กลับมาแล้ว
ฉันเบื่อยานี่เต็มทน
ฉันเบื่อหมอ มันไม่มีจุดหมาย
ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว
ฉันกลัว
ฉันไม่รู้ต้องทำยังไง...
บ่อยครั้งที่ฉันฝันแบบนี้
มันเป็นช่วงยุคก่อนประวัติศาสตร์
ฉันได้ยินคุณกรีดร้อง...
ฉันไล่หมีไป
และคุณก็ไม่กลัวอีกต่อไป
แต่เมื่อตื่นขึ้นมา...
เมื่อฉันตื่นขึ้น
มันไม่มีหมี...
แต่คุณยังกลัวอยู่
ฉันไม่ใช่พรานล่าหมี...
ฉันเป็นผู้บริหารโรงงานผลิต เครื่องถ่ายเอกสาร...
ที่เพิ่งออกจากงาน
ฉันไม่กล้าเคลื่อนไหว
ฉันไม่ใช้ชีวิต...
ทุกสิ่งที่ฉันทำล้วนเป็นหายนะ...
ฉันคงชอบมากที่ สามารถไล่หมีไปได้...
เพื่อให้คุณไม่ตกใจกลัวอีกต่อไป
อะไรที่เป็นความกลัวแต่กำเนิดของเรา?
ตอนที่เราฟักไข่ห่านในตู้ฟักไข่
และถ้าลองใช้รูปร่างห่านกำลังบิน โฉบผ่านหัวลูกนกดู
พวกนกจะยืดคอและเริ่มร้องเรียก
แต่ถ้าเราใช้ภาพเงาที่ตรงข้ามกันดู
เป็นรูปร่างของเหยี่ยวแทน
การตอบสนองของลูกนกเกิดขึ้นในทันที
พวกมันจะก้มกลัว แม้ว่าพวกมัน จะไม่เคยเห็นเหยี่ยวเลย
ไม่ต้องมีการสั่งสอน
ความกลัวแต่กำเนิดช่วยในการเอาชีวิตรอด
แต่ในมนุษย์...
อะไรคือความกลัวแต่เก่าก่อน...
ที่ความกลัวแต่กำเนิดของเรา จะตอบสนอง
นี่
นี่!
ขอโทษนะ
ระลึก...
ระลึก!
ที่รัก ฉันเอง
เอลิซตายหรือว่ายังไม่ตายนะ?
ฉันไม่เข้าใจ
คุณไม่สามารถจะมี และไม่มีเด็กๆไปด้วยกันได้
สวัสดี พ่อ
สวัสดี
เฮ้
เดี๋ยวมานะ พวก
- คุณไม่หิวเหรอ? - ฉันไม่ต้องการอะไร
ไม่เลย
วันนี้คุณจะทำอะไร?
ฉันกำลังคิดว่าจะล้างรถ
จะอะไรกับรถคันนั้นนัก?
หมายความว่าไง?
ทำไมคุณถึงดูแลรถซะดิบดี ในขณะที่ปล่อยฉันไว้คนเดียว?
รถมันมีปัญหาอะไรนักหรือไง?
รถมันไม่มีปัญหาอะไร
เป็นอะไร?
ทำไมคุณถึงมองฉันแบบนั้น?
นีโม
ฉันใส่น้ำตาลลงในกาแฟหรือเปล่า?
ตอบคำถามฉันได้มั้ย?
นีโม่
คุณไม่รู้จักฉัน นีโม คุณไม่เคยมองที่ฉันเลย
คุณเอาแต่อยู่ที่อื่น
คุณรู้มั้ยว่า คุณทำร้ายฉันขนาดไหน?
ฉันได้คุยกับทนายมา เขาบอกว่า คุณยกทุกอย่าง...
ของคุณให้กับฉัน
ทำไม นีโม?
คุณวางแผนอะไร?
คุณอยากประสบความสำเร็จในการตกปลาหรือไม่?
ถ้าใช่ สิ่งที่คุณต้องการคือ คันเบ็ดบัตเตอร์ฟลาย
สำหรับความแข็งแรงและ...
ซื้อเลยวันนี้ มีวางขายแล้ว
จีน
ฉันจะไปซื้อคันเบ็ดนะ
คุณโจนส์
- ครับ - เราได้สัมภาระคุณแล้ว
โปรด,ตามผมมา
ฉันจะพาคุณไปที่โรงแรม ที่ๆคุณจะได้พักผ่อนสักหน่อย
เวลานัดหมายคือบ่าย 3 โมง
เดเนียล
เดเนียล โจนส์
คุณชื่อ เดเนียล โจนส์?
ไม่ใช่!
แดเนียล โจนส์...
สวัสดี
เดเนียล?
ใช่
คุณบ้าหรือเปล่า?
ฉันบอกคุณว่าอย่าไป พวกเขาเป็นพวกรุนแรง
พวกเขารู้ว่าเป็นคุณ อย่าอยู่ตรงนั้น
นี่มันประหลาด
รองเท้าเขาคนละขนาด
บางทีเขาอาจตัวหด
เวลาที่คุณแก่ ตัวคุณจะหด
ไม่มีใครตัวหด นั่นมันเรื่องเหลวไหล
คุณแค่หยิบผิดคู่เท่านั้นเอง
มนุษย์อวกาศหดลงสองนิ้ว เมื่อกลับมายังพื้นโลก
- เพราะแรงดึงดูดหรือบางอย่าง - คุณคิดว่าเขาเป็น มนุษย์อวกาศเหรอ?
พื้นดินไม่สั่นสะเทือน ไปทางเดียวกัน
มันคือน้ำหอม คนละตัวกัน
คิดว่าเธออายุเท่าไหร่
25?
มีคนอื่นอยู่ด้วย
ลองอีกครั้ง
วางนิ้วไว้ที่แป้นพิมพ์
มือซ้าย : เอ , เอส , ดี ,เอฟ
มือขวา : เฮช เจ เค แอล
- เป็นอะไร - ฉันกำลังฝันถึงสเตฟาโน่
เขาไม่สนฉันเลย
สเตฟาโน่?
ฉันรักเขา
ฉันไม่เห็นเหตุผลอะไรอื่น ในการที่จะอยู่ที่รัฐนี้
นั่นเป็นสิ่งเดียว ที่เป็นไปได้
ฉันรักเขา
ฉันรู้ฉันมันบ้า
ทุกเช้าตอนฉันตื่น ลืมตาขึ้นมาเห็นหน้าเธอ
แล้วฉันก็เริ่มร้องไห้
ฉันรู้ว่า เมื่อได้อยู่กับคุณ ชีวิตช่างผ่านไปเร็วนัก.
ทำยังไง ถึงได้ใจเย็นนัก
ทนอยู่ได้ยังไง
คุณไม่ใช่คน?
ฉันไม่รู้จะทำยังไง
มันไม่ใช่ความผิดฉัน ใช่มั้ย?
คุณจะไม่จากฉันไป ใช่มั้ย?
ไม่ ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ
ฉันทำร้ายทุกคน
ฉันทำร้ายเธอ
พวกเด็กๆ
- ฉันอยู่ต่อไปไม่ได้ - อยู่ด้วยกันเราจะทำได้
ถ้าฉันอยู่ที่นี่ พวกคุณจะจมไปกับฉัน
เราจะเรียนว่ายน้ำ
ฉันรักคุณ
เธอไปจากฉัน
คุณรู้มั้ย เขาพูดกันว่า..
สุดท้ายทุกอย่าง จะดำเนินต่อไป
แม้จะแบบแย่ๆ ก็ตาม
หวัดดี?
ไม่ต้องมากก็ได้ ขอบคุณ
- ราคาเท่าไหร่? - 20 เหรียญ
- นี่ - ขอบคุณ
- 20 เหรียญครับ - นี่เอาไป
ขอบคุณ บาย
บาย โชคดีนะ
ทำไมควันบุหรี่ ถึงไม่เคยกลับ เข้าไปในบุหรี่
ทำไมโมเลกุล ถึงแยกตัวออกจากกัน
ทำไมหยดหมึกที่กระจายออก ถึงไม่กลับคืนรูปเดิม
เพราะจักรวาลเคลื่อน สู่สถานะอันไม่เป็นระเบียบ
นี่คือหลักการ ของเอนโทรปี..
แนวโน้มของจักรวาล
เพื่อวิวัฒน์ไปสู่สถานะ ของความยุ่งเหยิง
หลักการของเอนโทรปี
กี่ยวข้องกับ เส้นลูกศรเวลา..
ผลจากการขยายตัว ของจักรวาล
แต่จะเกิดอะไรขึ้น เมื่อแรงดึงดูด..
คานแรงของ การขยายตัวนี้ล่ะ
หรือถ้าพลังงานของ ควอนตัมวอยด์ มันอ่อนเกินไปล่ะ?
จังหวะนั้นจักรวาล คงจะเข้าสู่ภาวะหดตัว
บิ๊กครันซ์
งั้นจะเกิดอะไร กับเวลา?
มันจะย้อนกลับไหม
ไม่มีใครรู้คำตอบ
ปีเตอร์อยู่ที่ไหน?
เขาไปได้สักชั่วโมง ฉันมาแทนเขา ฉันได้เลือกเทค 3 และ 4
ฉันอยากไห้ปีเตอร์ ทำมากกว่า แต่ไม่ได้หมายความว่า คุณไม่ดีพอนะ
แต่..
ช่างเถอะ ชีวิตจริงคุณมีแค่เทคเดียว
ถ้ามันแย่ คุณก็ต้องยอมรับมัน
คุณรู้จักเขา?
เราทำงานด้วยกัน
ถ้าฉันควรตาย และคุณควรอยู่
- ฉันขอโทษ - ขอบคุณ
ขอแสดงความเสียใจ อย่างสุดซึ้ง
ปีเตอร์เป็นเพื่อนร่วมงาน
แน่นอน
ฉันได้เห็นที่คุณแสดง ขอบคุณที่มานะ
โปรดใช้ช่วงโอกาสนี้ เพื่อที่จะ..
ชมพื้นผิวดาวเคราะห์นี้ เป็นครั้งสุดท้าย
จากหอสำรวจของเรา
อีกสักครู่ลิฟท์ของคุณ จะถึงสถานีขนส่งดาวอังคาร
เราจะทำอะไร กับจักรยานพวกนี้?
มันไว้สำหรับส่งออก ค่าแรงที่นี่มันถูกว่า
ที่จีน ค่าแรงเริ่มแพงเกินไป
โปรดไปสู่ พื้นที่เตรียมการ..
ที่ซึ่งคุณจะได้ชุด สำหรับนอนหลับใหม่
และคุณจะได้รับ..
สวัสดี
ผม นีโม
แอนนา
ยินดีที่ได้รู้จัก
อะไรทำให้คุณมาที่ดาวอังคาร
ฉันวัดระยะทาง ระหว่างดาวอังคารและโลก
ฉันศึกษาเวลา รู้มั้ย..
สิ่งที่มันทำให้ทุกสิ่ง ไม่เกิดขึ้นในคราวเดียว
และ
บิ๊กครันซ์จะเกิด ในปี 2092..
และคนที่อยู่ได้ไม่นาน ถึงตอนนั้น จะได้นั่งรถฟรี
แล้วคุณล่ะ
ฉันแค่รักษาสัญญา ที่ให้ไว้นานมาแล้ว
สวัสดี
เรา เอ่อ...เคยพบกันที่ งานศพสามีคุณ
ใช่
ฉันมีความรู้สึกแปลกๆ เหมือนเคยเจอกัน มาก่อนนั้นอีก
มันเรียกว่า เดจา วู
นั่นไม่ใช่
มันเหมือนว่า..
ทุกอย่างเนี่ย เป็นความจริง
ขอโทษด้วยนะ คุณต้องคิดว่าฉัน บ้าแน่ๆ
ฉันไม่ได้พยายาม จะจีบคุณ
ตัวผมเอง ก็เป็นพ่อหม้าย
ฉัน...ขอโทษนะ ฉันต้องไปแล้ว
ไว้เป็นคราวหน้านะ
นีโม?
ได้ยินว่าคุณตายไปแล้ว จมน้ำตาย
จมน้ำตายเหรอ
คำเตือน! คำเตือน! อุกกาบาตกำลังเข้าใกล้
อย่าตกใจ
คำเตือน! คำเตือน!
ฉันอยากจะตื่น
คุณเป็นอะไรมั้ย?
เมื่อฉันนับ 3 คุณจะตื่น
1
2
3
- แม่ - ฉันรู้จักคุณเหรอ?
- ฉันเอง! - คุณต้องการอะไร?
- เฮนรี่ - นี่ฉันเอง ลูกชายของคุณ นีโมไง
ลูกชายของฉันอยู่นี่
ฉันไม่รู้จักคุณ คุณบ้าไปแล้ว ไปซะ ไม่งั้นฉันจะเรียกตำรวจ
แม่
คุณเห็นอะไร?
เขาถามฉันว่า ฉันเห็นอะไร
ฉันพูดว่า มันคือรอยเปื้อนหมึก
เขาพูดว่า
คุณต้องบอกมากกว่านี้
ฉันพูดว่า มันคือรอยเปื้อนหมึก บนแผ่นกระดาษ
ไม่
คุณต้องบอก สิ่งที่มัน ผ่านเข้ามาในจิตใจ
มันทำให้ฉันคิดถึง ขวดใส่หมึก
แล้วเขาก็พูดว่า "โอเค...
ไม่เป็นไร"
คุณมีเวลาถึงพรุ่งนี้ เพื่อโหวต
โหวต!
และชนะรางวัลท่องเที่ยวดวงจันทร์
สำหรับทั้งครอบครัว
ชนะรางวัลไปเที่ยวดวงจันทร์!
ลองวงสวิงไปกับการ เที่ยวตีกอล์ฟ อันแสนวิเศษ
เขาประการศผล การโหวดรึยัง?
ขอโทษนะ
อายุขนาดนี้แล้ว
ผ่านร้อนผ่านหนาว มามากมาย
ฉันไม่กลัวความตายหรอก
ฉันกลัวว่า ฉันยังใช้ชีวิตไม่พอ!
ควรจะเขียนขึ้นกระดาน ไว้ทุกๆ ห้องเรียนว่า
ชีวิตคือสนามเด็กเล่น
หรือไม่มีอะไรเลย
นีโม ออกไป
นีโม!
อุบัติเหตุรถยนต์ อันน่าเศร้า บนถนนนอกเมือง..
นีโมพลิกไปที่หน้า 5 ..
นีโมมองไปที่สุดถนน.
- ฮัสโหล นั่นใคร - ฮัสโหล นั่นใคร
นั่นใคร
มีคนบอกให้ฉัน โทรมาหมายเลขนี้
ฉันชื่อนีโม โนบอดี้
นี่ล้อเล่นอะไรกันรึเปล่า?
ไม่ ไม่ ฉัน...
- โอเปอเรเตอร์? - คะ?
ฉันต้องการต่อสายไปที่ 123 581 1321
โปรดรอสักครู่
12358 ถนนอัลลิเวย์
ฮัลโหล นีโม
ฉันดีใจ ที่คุณหาฉันพบ
ทุกสิ่งเหล่านี้ล้วนสุดแสน ซับซ้อนสำหรับคุณ
แต่จริงๆ แล้ว มันง่ายกว่าที่คิด
ระวังเก้าอี้นะ มันพังน่ะ
- คุณไม่เป็นอะไรใช่มั้ย? - ฉันสบายดี
ฉันควรเตือนคุณ ก่อนหน้านี้ แต่ว่า..
ฉันทำไม่ได้ เพราะว่าสคริปต์น่ะ
สคริปต์อะไร?
บทพูดของเราไง!
- คุณได้ยินฉัน! - ชีวิตไหนที่คุณอยู่ตอนนี้...
ในอดีต
อย่างน้อย ก็สำหรับฉัน
ฉันคือคุณ..
ที่แก่กว่า 70 ปี
ทุกอย่างที่คุณพูด ฉันพูดมาก่อนแล้ว ตอนยังเด็ก
ฉันแค่ทำตาม บทพูดของเรา
มันเขียนไว้ทั้งหมด ที่นี่
- ฉันไม่... - ไม่อยากเชื่อ
สำหรับฉัน..
เวลาถูกกลับด้าน
ฉันเริ่มเรื่อง ที่ตอนจบ
และดำเนินไปสู่ ตอนเริ่มต้น
ฉันไม่เข้าใจ
ในชีวิตที่นี่
คุณไม่มีตัวตน
ฉันไม่รู้ว่าทำไม...
มีแต่ผู้สร้างเท่านั้น ที่รู้
ผู้สร้างเหรอ
เด็กน้อย..
คนที่วิ่งไล่ตามรถไฟ
บางทีพ่อแม่ของคุณ อาจไม่เคยพบกัน
บางทีพ่อของคุณ ตายในอุบัติเหตุ
บางทีคุณ เป็นหนึ่งในคนส่วนใหญ่
ที่ถูกกรรมพันธุ์กำหนดมา ไม่ให้ไปถึง จุดหมายสุดท้าย
บางที เมื่อเธอตาย...
หญิงยุคก่อนประวัติศาสตร์..
เธอได้ตัดสายต้นกำเนิด ที่เป็นของคุณ
ดังนั้น สำหรับโลกนี้...
คุณไม่มีตัวตน
ถ้าการคำนวณ ของแอนนาถูกต้อง
คุณจะยังมีชีวิตอยู่จนถึง 12 กุมภาพันธ์ 2092
5:50 น.
ฉันขอโทษ ฉันไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ ที่เราไม่ได้รับ การบันทึก
ผมต้องส่งเรื่อง พรุ่งนี้เช้า
ทุกอย่างที่คุณพูด มันขัดแย้งในตัวเอง
คุณไม่สามารถที่จะอยู่ที่นึง และไปอยู่อีกที่ ในเวลาเดียวกันได้
คุณหมายถึงเราต้องเลือก ?
ในทุกๆ การใช้ชีวิต ชีวิตไหน...
ชีวิตไหนคืออันที่ถูกต้อง?
การใช้ชีวิตทุกอัน คืออันที่ถูกต้อง
ทุกเส้นทางคือเส้นทางที่ถูกต้อง
"ทุกอย่างสามารถจะเป็น อะไรอื่นไปได้..
และมันก็คงมี ความหมายพอๆ กัน"
เทนเนสซี วิลเลียมส์
เธอยังเด็กเกินไปสำหรับเรื่องนั้น
คุณไม่สามารถตาย แล้วยังอยู่ที่นี่ได้
คุณไม่ควร มีตัวตนด้วย
หรือว่ามันมีชีวิต หลังความตาย?
หลังความตาย ...
คุณมั่นใจได้ยังไง ว่าคุณยังอยู่
คุณไม่มีตัวตน
ฉันก็เหมือนกัน
เราเพียงแต่อยู่ในจินตนาการ ของเด็กอายุเพียง 9 ขวบ
เราถูกจิตนาการ โดยเด็ก 9 ขวบ
ที่ต้องเผชิญ กับทางเลือก ที่เป็นไปไม่ได้
วิ่ง! วิ่ง!
นีโม!
วิ่ง!
วิ่ง, นีโม!
นีโม!
ฉันรักคุณ
แอนนา!
นีโม!
คุณคือคนที่ฉันรัก.
ในหมากรุก
มันมีคำเรียก ซุคซวาน
เมื่อตาเดินที่ดีที่สุดนั้น...
คือการไม่เดิน
มาดูสิ
มันคือทะเล.
เด็กจะนำมันออกจากกัน
เขาไม่ต้องการมันอีกต่อไป.
ก่อน, เขาก็ไม่สามารถที่จะเลือก ..
ทำให้เขาไม่ได้รู้ว่า สิ่งที่จะเกิดขึ้น
ตอนนี้ซึ่งเขารู้สิ่งที่จะเกิดขึ้น
เขาไม่สามารถที่จะเลือก
ขอบคุณ ขอบคุณ!
ขอบคุณ
สิ่งนี้เป็นวันที่สวยงามมากในซีวิต
แอนนา
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย detardeurus, issaraa, fafe, woarpnuhk, defendor
jakkapad, jazpada, ohyooha, thamdee102